Kees Babbelhoek

Kees' Babbelhoek

ROCK & ROLL !!!
Het leven van een popartiest is in de ogen van degenen die dat vak niet uitoefenen een zeer ruig leven dat voornamelijk bestaat uit de bekende ingrediënten sex, drugs & rock en roll.
Natuurlijk behoort dat bij de leden van Flair niet anders te zijn. Waar we door al die jaren op, onder en rond de buhne veel ervaring moeten hebben opgedaan in het wilde leven van popster, zijn sommige bandleden misschien wat ingedut.
Tenminste wat de onderdelen sex en rock & roll betreft. Drugs (als we de vele Baco's weglaten...) komt er bij ons niet in.

Onder aanvoering van onze roadmanager Eric Apeldoorn is er, in samenwerking met ondergetekende, een cursus Rock & Roll samengesteld waar geinteresseerde bandleden van Flair op kunnen inschrijven.
Gitarist Jan was (enigszins gedwongen...) de eerste die zich meldde. In een aantal weekenden wordt Jan bijgeschaafd en krijgt, naast de nodige theorie veel praktijk aangereikt om zich weer op en top een gerespecteerd popster te kunnen voelen.

Er staan hem nog de nodige verrassingen en moeilijke cursusonderdelen te wachten maar onze Jan is het afgelopen weekend goed begonnen.
Geslaagd voor z'n 1e onderdeel ' je wordt weer mens door vrouwelijke fans ' werd en publique de gitaar midden in een nummer afgehangen en het lesmateriaal uitbundig getest.
In de pauze daarna waren we Jan zomaar even kwijt....

Komend weekend gaan we aan Jan's uiterlijk werken. Zo wordt hij langzamerhand die felbegeerde, vrijwel onbereikbare supergitarist die het vrouwelijke deel van de Flairfans graag zien ( en voelen ).

Bob, onze nieuwe bassist, begint zich al aardig thuis te voelen in de band. En vanwege de volle Augustusagenda wordt ook gelijk z'n innige relatie met vriendinlief getest op duurzaamheid. Waar z'n partner in de zorg werkt en een zeer onregelmatig dienstrooster kent en Bob van klus naar klus rijdt en bij nacht en ontij soms wel en niet thuiskomt, hebben ze elkaar sinds Bob in Flair speelt al 2 x op de trap ontmoet.
Verder dus helemaal niet.
Natuurlijk maken we ons enorm zorgen of de kat wel te eten krijgt bij deze manier van leven, of de vuilnisemmer wel op tijd aan de weg gezet wordt, of de tuin wel onderhouden wordt, of de boodschappen wel gedaan worden, de ramen gelapt en of de buurt al schande spreekt van Bob z'n ruige wijze van inkomen. Over inkomen gesproken.
Maakt u zich geen zorgen over het sexleven van Bob en vriendin. Bij die 2 keer dat ze elkaar in al die weken op de trap hebben ontmoet, duurde die ontmoetingen minstens een half uur.... (Maar eh, zeg Bob, het was natuurlijk heel donker op de trap, zeker weten dat het niet de buurvrouw was??? haha )

Verder wordt Bob al redelijk gestoord van het vele repertoire dat je geacht wordt te spelen in ons k..bandje. Afgelopen Zaterdag was de tijd op een gegeven moment rijp voor het nummer 'O'.
Waar normaal gesproken een kreet of gebaar voldoende is elkaar duidelijk te maken welk nummer ingevoegd wordt stond Bob me aan te gapen en begreep absoluut niet wat ik bedoelde. Zelfs het voorzingen van het intro basloopje dat dit nummer zo kenmerkt, bracht hem niet verder dan een verder redelijk geslaagde poging dit voorgezongen loopje in te starten.
Het publiek herkende het direct en begon luidkeels mee te brullen. Na afloop kwam ons 5 snarig baswonder naar me toe en zei; 'had gezegd dat je Pennywise bedoelde joh'!
Mijn antwoord was: 'Ooooooo'.

Vanavond Obdam. Gelukkig mét zweefmolen. Een stel 'helden' had de bijna 100-jarige zweef die normaal de kermis in Obdam en vele Noordhollandse kermissen siert, in Callantsoog in de hens gezet. Van mij mogen de daders gratis een rondje mee in de tijdelijk geleende zweef uit 1938. Dat rondje moet dan wel een week duren.....

Gegroet van uw inmiddels 15 kilo afgevallen polieprijpe zanger Kees

LEKKER BEZIG!
Lekker bezig jongens! Producer John Dirne is druk met het in elkaar prutsen van 2 nieuwe Flair singles en een nieuwe plaat voor ons alter ego Truus Trut. We crossen daarnaast van radiostation naar TV station en weer terug ter promotie van ons bandje en het werpt gigantische vruchten af. Ik heb er hoofdpijn van.

Daarnaast is Leo doende met de 1e single van de talentvolle, Gronings pratende maar chocolaa donkere meiden van de Brunettes, heeft Jan daar de solo op ingespeeld en ondergetekende weer de tekst voor in elkaar geplakt. Het gaat zeker een grote hit worden bij de doelgroep ( 8 tot 15 jaar ).

We hebben een CD in ons bezit van een opname van Teun en Theo jr. Terlenka bij RTV Nunspeet. Terugluisterend begrijpen we het bericht van 1 van onze pluggers Wim dat RTV Noordholland 'Alle leuke jongens' regelmatig draait bij een cabarteprogramma. De stap naar cabaret en theater is inderdaad erg klein als je de inhoud van de intervieuws met de broertjes Terlenka beluistert haha.

Weet u overigens dat het diep in de Ardennen enorm hard kan spoelen. Niet regenen, maar spoelen!
Na Zaterdag eerst een bezoek te hebben gebracht aan RTV West, togen we met invalzangeres Eileen naar Zuid Belgiëland alwaar we vlakbij de Luxemburgse grens nog een last-minute klus mochten doen bij een Kart annex lasergun annex bowling annex indoormidgetgolfcentrum.
Midden in the middle of nowhere brak het talrijk aanwezige publiek de tent bijkans af door onze feestelijke Engelstalige en muzikale klanken. Presentatie in het Duits (Danke sjeun!) en lekker eten en een soeppie toe. Dat soeppie was echter niet gepland. Echter, ons verblijf aldaar werd nogal gerekt door een zeer onwelwillende startmotor en dus een bus die er echt geen zin in had in dat beestenweer de heuvels te beklimmen en met gevaar voor eigen carrosserie af te dalen. Uiteindelijk aangesleept dooor een plaatselijke werkwillige monteur en doorweekt (natuurlijk geen jas meegenomen van huis ) de thuisreis aanvaard. Eileen lekker achterover in het pluche van de bus, licht slapend met het mondje halfopen (schattig hoor, heb je die spin nog opgemerkt Eileen die in je mond een lekker warm plekje zocht??), een stukje chocolade van mijn noodrantsoen en Leo en ik ieder eerlijk de helft achter het stuurwiel.
We moesten wel terug en rap ook want 1. Eileen had kaarten en flessen drank gekocht voor het WK schaatsen en ging gelijk door naar Heerenveen en 2. Leo en ik moesten naar de Dozendag op Texel.

Overigens bewees de rit naar RTV West in den Haag Zaterdag dat ze een woeste eilander als ik niet de weg op moeten sturen naar het drukke Westland. Vlak bij de studio aangekomen zei of Leo of Eileen ( da wee ik nie meer zeker), dat ik naar links moest. Snel het stuur een zwiep en naar de linker baan. Al snel bleek, toen ons frontaal een aantal auto's tegemoet reden, dat ik dat iets te letterlijk had opgenomen. Het gevolg waren Koreaanse taferelen van 'achteruit op de snelweg moet kunnen, wat zeuren ze nou'.....

Dat het maar weer gauw streng mag winteren.

xxx, Kees

Van alles Wa!
Het poot doet nog steeds zeer. De val 6 weken geleden en de arm uit de kom had wellicht toch tot een doktersbezoek moeten leiden. Nu is het lijden, want nog steeds is de rechtervleugel niet tot veel in staat en deed zelfs het 4 keer in een koeienuier knijpen van de week uw zanger ineen krimpen. U leest het overigens goed: een koeienuier. Een bezoek aan een kinderboerderij bracht mij op uitdaging van vriendin Eva op een krukje onder een (nep)koe. Ik was het nog niet verleerd en de namaakmelk spoot met stralen uit de spenen van de zwart-wit bonte surrogaatkoe. Tot ik medisch werd teruggefloten dus.

2 Weken geleden ging 's nachts de telefoon. Vanuit het ziekenhuis belde dochterlief Cynthia dat ze met een extra afvaart vanaf Texel naar het hospitaal was vervoerd. Arm uit de kom was het oordeel. Snel de kleren aan want ik woon om de hoek en was er dan ook rap. In tegenstelling tot bij mij ging de arm niet in de kom terug en ze lag bij de pogingen daartoe te gillen van de pijn. Arm kind! Gelukkig lukte het uiteindelijk toch. Tussen alle verdriet moesten we ook wel een beetje lachen. Waar we lichamelijk alle afwijkingen hetzelfde hebben (het ene been 2,5 cm. korter dan het andere, 1 botje ontbreekt in de rechter voet, 1 dubbele tand op dezelfde plaats etc etc.) overkomt ons twee ook vaak hetzelfde op het gebied van ongelukjes. Ook nu dus weer met allebei dezelfde blessure. Je verzint het gewoon niet.

Ik heb besloten het sporten weer op te pakken. Waar voorheen menig uur werd besteed aan wielrennen, mountainbiken en voetballen is er de laatste 2 jaar alleen veel energie gestopt in de perfectie van de rondingen van de buikwand. Dat gaat, als je minder of niet sport, overigens vanzelf. Het komt mijn stoere image natuurlijk niet ten goede en vanaf eind van de week zal ik mijn krachten op de attributen in de sportschool loslaten. Zo vaak als het kan en hopelijk met niet al te veel schade aan de toestellen. Dekt een W.A.verzekering dit soort schades eigenlijk?
Ik stel me voor zo'n trainingssessie te beginnen op de loopband. Een beetje warmdraaien en lekker keuvelen met uiteraard 2 blonde schoonheden aan weerskanten van me. Na een koffie met koek ga ik dan door met 1 van die ingewikkelde apparaten waarmee je elke spiergroep apart in Schwarzenegger conditie kan krijgen. Daarbij ga ik er vanuit dat na een training of 2 het lichaam de status van 'goddelijk' weer heeft aangenomen. Voor de sociale contacten zal er toch na afloop van de inspanningen nagezeten moeten worden met sapjes en hapjes.
Dit alles valt naar ik meen onder bedrijfsfitness en de kosten kan ik vast zonder problemen op de overige Flairleden verhalen. Het is immers ook in hun belang dat de zanger en lichamelijk en geestelijk in welzijn bijloopt.

Wat kort nieuws: drummer Put komt me binnenkort helpen met wat klusjes in en om de woning en heeft gevraagd wanneer ik er vooral NIET ben. Gitarist Jan opent een filiaal in Nieuwe Niedorp voor het lesgeven. Als nationale en lokale Flair popheld geeft Jan les en de leerlingen stromen binnen, er is zelfs een wachtkamer in de nieuwe oefenruimte. Ook heeft Jan een draadloze deurbel aangeschaft die hij ook op het podium zal opdoen. Zo kunnen we, als Jan een solo moet aanvangen, even bij hem aanbellen.
Leo had flinke schade aan z'n auto. De buurman roste vakkundig z'n zijkantje in elkaar en daardoor moesten we van de week in een klein Koreaantje op tour voor de promo's van Truus Trut.

We hebben een nieuwe trucker/roady. Eric heeft 15 jaar getoerd met AC/DC, the Rolling Stones, Metallica, U 2 en André Rieu (!) en meer van die garagebandjes en ziet na al die ervaringen in dat Flair toch dè ultieme band voor hem is.
En voor de roady-testers onder de uitgaanders: pas op, want hij is groot en sterk en zit onder de plakplaatjes !

Van de week met Leo een plate Saté gegeten en weer heeft hij de groente en sla niet opgegeten.

Tot slot wil ik u een spreuk niet onthouden die ik zag staan op een hippiebus.

'Niet elke bult is een zwaluw!'
xxx, Kees

Noot van Leo: 't ging ook niet om die zure bij-producten (brrrr), maar om de heerlijke saté van Herman !

Kees' Babbelhoek
SCHAATSEN
Zoals is gebleken imiteert onze Koninklijke Hoogheid Prins Willem Alexander uw Flair zanger !
Tenminste, waar het sportieve zaken aangaat. Schaatste ik in 1985 als jonge sportieveling op anderhalve schaats de Elfstedentocht, Alexander deed hetzelfde ( maar dan op 2 hele schaatsen ) in 1986.
En 2 weken geleden ging ik ongenadig op m'n muil tijdens een Zondagmiddag ijsinspectie. Ben in m'n leven al vele malen harder op de plaat gegaan maar nu blijkbaar heel ongelukkig. Arm uit de kom en de nodige ellende in de schouderpartij. Een dag later lees ik tot m'n verbazing dat onze prins hetzelfde heeft uitgehaald. Het schijnt trouwens dat Maxima een oogje op me heeft. Ze heeft liever een orgineel in plaats van een imitator en, zoals ze tegen Trix zei; Kees kan zingen. Bai de wee: toen Leo mij na de val niet direct zag opstaan en me met spoed hulp wilde bieden deed hij het ijs eveneens schudden. Zo lagen we gebroederlijk naast elkaar. Nog een wonder dat we er niet doorheen gingen.

Wel heeft Alexander een groot voordeel ten opzichte van een altijd geld tekort hebbende zanger. Hij kan volgens doktersvoorschrift lekker 3 weken lui onderuit met een mitella om het zere poot. Zelf heb ik dit 2 uur volgehouden. Helemaal niks voor mij om als vleugellamme nietsnut de dag te slijten. Ik zou er spontaan van aan de drank en de pillen geraken en zelfs overwegen vieze films te gaan kijken. Dan toch maar liever aan het werk en de pijn verbijten.
Als zelfstandige heb je trouwens geen keus, want thuiszitten betekent niets verdienen. Overigens is heel typisch de pijn het ergst als je ligt. Gelukkig heb ik staand werk, in tegenstelling tot werkneemsters uit een andere arbeidsgroep.

De Russische beer overvalt Europa al wekenlang. Daarmee wordt bedoeld dat het een beetje kouder is dan we de laatste jaren gewend zijn. Ik zeg met nadruk 'een beetje ' want het stelt allemaal nog niet heel veel voor. Toch klagen de meeste bandleden steen en been over de winterse omstandigheden en verlangen ze naar zomerse temperaturen. Zelf kan het me niet koud genoeg, heb van de natuur een dikke vacht op het lijf meegekregen, en ben natuurlijk opgegroeid in een wild en praktisch onbegaanbaar oord, Texel genaamd. Altijd wind en het ouderlijk huis stond ook nog eens aan de rand van de duinen waar de elementen vrij spel hadden.
Naar school betekende elke dag om 7 uur op de fiets en 16 kilometer heen en 's middags weer terug waarbij de wind altijd wel gedraaid leek en dus weer tegen.
Al snel begreep ik dat het zaak was halverwege een vriendinnetje te zoeken, flink aan te pappen en snel voor elkaar te krijgen dat er overnacht mocht worden.
Zo werden sommige ritten op de fiets korter maar in bed weer langer. Al met al ben ik op het eiland wel tot oermens getransformeerd.
Toen ik 18 werd, het rijbewijs na 8 lessen haalde en direct een heuse Volkswagen Kever voor 400 gulden aanschafte, zocht ik de volgende vriendin overigens gewoon weer op het eigen dorp.

Onze gitarist Jan voelt zich deze week weer als een puber die voor het eerst verliefd is. Na 6 sexloze weken (naar ik mag aannemen...) komt zijn José terug van een reis naar Nieuw-Zeeland. Aanstaande Donderdag landt zij op onze nationale luchthaven en kunnen ze opnieuw lichamelijke en geestelijk gaan kennismaken. Waar de band normaal gesproken op donderdag reperteert wordt dat deze week overgeslagen. We kunnen het Jan niet aandoen om José's warme armen te moeten verlaten voor een paar minuten oefenen en 3 uur zuipen. We wensen hem veel sterkte.
José is namelijk na 6 weken in den verre allerlei extreme sporten te hebben beoefend in topconditie en laat hem vast alle hoeken van het huis zien. Overigens is het de band opgevallen dat Jan's linkerarm de laatste weken enorm in omvang is toegenomen.

Binnenkort weer Carnaval. Het zal in Quelderduin weer ouderwets tekeergaan. Uitgedost in maffe kledij gaat Flair de marinestad weer eens fijntjes en feestelijk uitputten.

xxx, Kees

KILLING IN THE NAME OF..., OKTOBER 2009

Bij het binnengaan van een oud-Achterhoeks café tijdens een fietstocht in de Herfstvakantie kwamen de klanken van ruige gitaren me tegemoet. Dampende rook en de geur van een eeuwenoude horecagelegenheid vergezelden me bij binnenkomst. Achter de toog een struise rondborstige blondine van een jaar of 18. Naar later bleek 1 van een drieling, maar wel de enige zus. Jammer.
Boven het geluid van Killing in the name of love van Rage Against The Machine uit plaatste ik mijn bestelling van 1 warme chocomel met slagroom met een koekje onderwijl genietend van de blik op 2 blonde Achterhoekse heuvels.

Het was, hoewel Donderdagmiddag, druk in het etablisement. Geen toeristen maar de plaatselijke fotoclub vulde het pand.
1 x per maand een gezamenlijk uitje naar de kroeg voor koffie met cake en terwijl Killing in the name in het uitro zat knalde direct daaropvolgend Rammstein uit de speakers. De meid met de blonde Achterhoekse heuvels had een duidelijke voorkeur voor het betere gitaargeweld en kende ook maar 1 volumestand. HARD!

Ik voelde me direct thuis maar moest ook vreselijk lachen. De aanwezige fotoclub bestond slechts uit dames van boven de 75 jaren oud. Grijs gebold, handwerkjes mee en de figuurcorrigerende kleding in ruime mate aanwezig. Blijkbaar deerde de oerendharde muziek ze totaal niet en genietend van hun kopje koffie en waarschijnlijk zacht wegslobberende cake keken ze tevreden in het rond. Er werd driftig gebreid, gekantklost en gehandwerkt. Ik kon het niet laten Mieke ( zo ze bleek te heten ) achter de bar toe te schreeuwen of de dames geen last hadden van de soort muziek en het door haar gekozen volume. 'Welnee'! schreeuwde ze met een gulle lach terug. 'Kijk maar eens op het bordje bij de ingang'. Daarop was te lezen met bijbehorende afbeelding: ' verplicht gehoorapparaten uit te zetten wegens gevaar voor straling' hahaha

Mooie omgeving hoor de Achterhoek. Ook leuk om eens te zien bij daglicht waar je zo af en toe met het bandje neer bent gestreken maar nooit meer zag dan de kroeg. Varsseveld, Groenlo, Lichtenvoorde, Wehl, Halle, Winterswijk etc etc. Van al die danszalen is bijna niets meer over. Waar tot voor 5 a 10 jaar geleden in elk dorp de tent vol zat komt dat nog maar sporadisch voor. Andere feesten dus, andere lokaties en een andere marktbewerking heeft de agenda gelukkig goed gevuld gehouden.

Binnenkort breekt ook de Sinterklaastijd weer aan. We bewaren daar met FLAIR goede herinneringen aan. Regelmatig hebben we dankbaar misbruik gemaakt van de impact die onze Goedheiligman heeft op zelfs de oudere jeugd. Zo hebben we ons eens gekleed als witte Pieten en als zwarte Klaas. Daarbij hadden we mijn nogal grootmatige kont ook zwart geschminkt en liet ik die op het hoogtepunt van de avond uiteraard ook even aan het daarna geschockeerde publiek zien. Kon ook komen door het goed gevulde condoom hangend aan het uiteinde van Sint's staf natuurlijk.
De laatste keer dat we Sinterklaas in onze show betrokken was vorig jaar tijdens de kermis van Zuid-Scharwoude. Buiten Leo wist niemand er van. De rest van de band was in de veronderstelling dat ik Wolter Kroes aan het ophalen was uit de kleedkamer voor een gedeelde liveklus met de Zaanse zanger. Tot grote hilariteit kwam niet Wolter maar Sint de buhne op. Kost wel wat energie zo'n act, maar dan heb je ook wat.

U zijt gegroet!
xxx van Kees

GEINTJE
Als je wekelijks een aantal keren met elkaar het land doorkruist kan het niet anders dat er veel gelachen wordt. Uiteraard naast het harde en serieuze muziekmaken. Ook wordt er veel geslapen, onderweg wel te verstaan en gelukkig over het algemeen niet door degene die de limo of de truck besturen.

Afgelopen week kwam 1 van de betere grappen weer eens ter sprake. Zelf was ik hem alllang weer vergeten. Het schijnt dat ik, na met ons Jan te zijn meegereden, eens voor de grap een briefje in z'n auto had achtergelaten met de tekst: ' dank je wel schat, het was weer heerlijk vannacht'.
Het was echter niet Jan maar zijn José die de volgende dag het briefje als eerste in de auto aantrof en Jan ter verantwoording riep. Die wist uiteraard van niks maar maak dat een vrouw maar eens wijs haha.

Geen grap maar wel een aardige annekdote is de topografische onkunde van ons duo Marco (geluidsman) en zangeres Hester. Als stel reizen zij wel eens samen. En of het nu dicht bij huis is ( bijvoorbeeld Julianadorp ) of wat verder weg ( Woerden afgelopen week), het gaat bijna altijd mis. De gevolgen zijn vaak overhitte discussies en rood aangelopen gezichten. In Woerden werden ze door de Hermandad zelfs aan de kant gezet vanwege verdachte mobiele bewegingen na een half uur doelloos de uitgang van deze kleine doch lieflijke plaats te hebben gezocht. Niet onvermeld mag blijven dat ze toch écht over een Tom Tom beschikken. Ook wil Marco nog wel eens de autosleutel kwijtraken. Lange nachten zijn dan het gevolg.
De overige bandleden wensen hun veel sterkte bij hun absoluut regelmatig terugkerende wonderlijke mobiele bewegingen. Wel hebben ze net een 'nieuwe' 4 wieler aangeschaft ( Mazda ). Een prachtige auto, maar 5-deurs en dus gezinsauto. Wat zou dat nou betekenen?

Dan over onze Tjerk alias Patrick die als lichtboer/monteur aan ons superbandje is verbonden. Pat is nog in de leeftijd dat hij wekelijks met verhalen komt over zijn amoureuze avonturen. En als hij er zelf niet over begint vragen we hem er wel naar, ouwe wijven als we zijn. Zo verbrak Pat onlangs de verkering en liep tegen D 80 aan. D 80 heet eigenlijk Kelly maar de cupmaat bleef beter in het geheugen hangen dan de naam.
Het leek de nieuwe liefde van zijn leven tot hij 2 weken geleden vroeg of hij 's nachts in de buurt van Bussum kon worden afgezet. Bussum Patrick, wat is dat nou? Daar woont toch je ex? Dat bleek ondertussen een ex ex en ook D 80 bleef in beeld. Verstandig als hij is volgt hij het advies van ons wat oudere en dus heel wijze mannen dat je op zijn leeftijd alles moet neuken wat los en vast zit.
Ook zijn moeder kwam met de vraag wie z'n vriendinnetje nu eigenlijk was. Patrick vertelde z'n moeder over ons advies en dat hij, natuurlijk met het oog op de ontwikkelingen van zijn carriëre, dit advies zo goed mogelijk volgde. Moeders -bleek van de schrik- vroeg of het nog wel zo'n goed idee was om met dat bandje te blijven meegaan. Vaders gaf hem groot gelijk haha.

Ik haal graag een grap uit en krijg het dan ook wel weer eens terug natuurlijk. Zo kan ik mij wel herinneren m'n voorruit van m'n bus onder de mayonaise terug te vinden, shampoo in de klompen (lekker soppen dus, bedankt nog Put en John haha), een dooie muis in m'n laars etc etc. Uiteraard nadat ik de uitvoerders van deze grappen er alle reden voor gegeven te hebben. Geen dag zonder lach!

Komende week kermis Zuid-Scharwoude. 30 uur muziek maken in extreme omstandigheden. Trots op ons allemaal dat we het nog steeds zo goed doen. Benieuwd of Hester nog gaat koken voor de Zondag.

xxx, Kees

Heb je vragen ? Mail ons: info@flair.fm

Terug