|
Kees' Babbelhoek
KLUSSER
'Win een klusser!' is op dit moment een actueel
spel. Bij het horen van de reclametune hierover sprongen zowel mijn partner
Talitha als ik op van de bank. Kijk dat is nou nog eens handig en een klusser in
huis kunnen we allebei goed gebruiken.
Waar ik in het verleden met ex partners altijd de enige sloper in huis was, heb
ik ook hierin m'n gelijke eindelijk gevonden.
Voorbeeld?: wel, laat ik eerlijk zijn en allereerst m'n eigen 'prestaties' van
de afgelopen week aan u kenbaar maken. Zo zat de afvoer van het toilet in de
badkamer verstopt. Duidelijk was me dat het probleem in het laatste
afvoergedeelte van de pot zat en deze dan ook gedemonteerd diende te worden. Om
dat voor elkaar te krijgen moest eerst de spoelbak verwijderd worden.
Dus eerst de wateraanvoer loskoppelen ( godzijdank er aan gedacht eerst het
kraantje dicht te draaien...) en daarna de bak losschroeven van de pot. Tot dan
toe geen probleem. Wel, toen ik het reservoir tijdelijk in de badkuip wilde
plaatsen. Jammer genoeg hield ik de bak iets te schuin waardoor de prachtig
gevormde deksel pardoes de hardstenen vloer opzocht en in duizend brokken uiteen
spatte. Oei! ,een beeld van vele schade-euro's nam bezit van m'n netvlies.
De verstopping heb ik
vervolgens wel kunnen verhelpen. Lekker klusje trouwens. Knijper op de neus. De
ellende met de pot was nog niet over toen ik 2 nachten geleden wilde doortrekken.
Hoe het kwam weet ik nog niet (volgens Talitha is het m'n lompheid in
combinatie met brute kracht), maar de spoelhendel brak spontaan af. Ik hou het
op inferieure kwaliteit.
Het gesloop deze week was nog niet ten einde. Talitha had 2 prachtige ligstoelen
voor in de tuin gescoord. Het is tenslotte heerlijk weer en de verwachtingen
zijn oneindig zonnig.
Bij thuiskomst woensdag aan het eind van de middag liet ze trots de schitterende
feuteuils aan me zien, haalde 2 drankjes en stelde voor zonnend en drinkend de
dag door te spreken en even te genieten alvorens aan de dis te gaan. Ik grapte
nog dat ze er beter 3 had kunnen kopen in verband met sloopgevaar. Dat had ik
beter niet kunnen zeggen want na een minuut of 3 strekte ik het moede lijf uit
en de luxe ligstoel brak spontaan in 2 stukken haha! Talitha kwam bij het zien
van een over het terras rollende Kees niet meer bij van het lachen. U snapt dat
ik nu weer op een ongemakkelijke rieten stoel dien plaats te nemen.
Dan Talitha. Deze week weer een paar glazen minder in de kast en een aantal meer
in de vuilcontainer. Ook heeft ze akelige gewoonte te gaan schilderen in haar
goeie kleren. En dan verbaasd als de klus geklaard is dat er verf op zit. Met de
auto heeft ze trouwens gisteren de groene container platgereden. Het
waarschuwingssysteem in de Saab ging het ( echt waar hoor!) pas doen toen ze er
al bovenop zat.
Dat de radio altijd op standje 100 staat heeft met het horen van het geblieb van
het achteruitrij-kijk uit u rijdt bijna ergens tegenaan-systeem niets van doen
natuurlijk.... Heel leuk was ook dat bij het boodschappen doen een tijdje
geleden ik haar liefdevol uitzwaaide. Half gedraaid liep ze de carport uit, haar
gulle lach en een handkus. Helaas zag ze de paal van de carport over het hoofd
en een beste aanvaring met deze staander was het gevolg. Laat ik nou net aan het
filmen zijn haha... Misschien nog leuk voor You Tube.
Maar 's aan vriend Leo vragen of hij dat kan doen.
Dat die paal van de carport overigens scheef staat en gedeukt is heeft, moet ik
eerlijk zeggen, niets van doen met Talitha's lachopwekkende botsing. De oorzaak
daarvan ligt hoogstwaarschijnlijk in het feit dat mijn inparkeerkunsten niet
altijd optimaal verlopen.
Als laatste feit noem ik haar nieuwe mobieltje. Een prachtig ding hoor. Maar hoe
zou het nou komen dat dat ding regelmatig spontaan uitvalt?
Dan iets heel anders: Onze drummer Put is met zijn Zanna sinds Woensdag de
trotse bezitter van een wolk van een dochter. Ze draagt de naam Liz. De hele
band is natuurlijk heel erg trots op uitbreiding van de Flairfamilie. Ook Liz
zal een deeltje vullen van het boek dat ooit geschreven gaat worden over de
belevenissen van ons bandje door de jaren heen.
Veel geluk en gezondheid saam!!
xxx, Kees
TUINTJE
Het gaat geweldig met de Rock & Roll cursus die Jan, onze gitarist, sinds een
tijdje volgt. ( zie foto's ).
Zo langzamerhand moeten we hem zelfs temperen omdat optredens door zijn
exorbitante gedrag uit de hand dreigen te lopen. Wit poeder om de neus, liggend
op de grond z'n gitaarsolo's afwerkend en lonkend naar elke dame die in de zaal
zijn goedkeuring kan weldragen ( daarvoor schaftte
Jan zelfs eindelijk een koppel draadloze sets aan ).
Het witte poeder bleek na een smaakproef erg zoet te smaken en nadat
ondergetekende er maar liefst 5 kilo van over zich heen had gekregen
poedersuiker te zijn.
Ook de blouse hangt bij Jan weer aarzelend uit
de broek ( meestal pas na de
1e pauze
) en
Jan zijn haar groeit weer naar een fatsoenlijke lengte. Zijn populariteit lijkt
niet te stuiten.
Het image van de band hangt onder meer af van de contacten met het vrouwelijk
schoon. Om tijdens optredens voooral geen mooie meid te missen (en mocht Sandra
dat willen: geen leuke vent ook natuurlijk...) heeft Eric A. een enorme zaklamp
gekocht.
Het ding verspreidt een
licht waar een vuurtoren
jalours op is en
als er ergens in de tent of zaal een schoonheid voorbij schuifelt wordt het
licht p ardoes op de dame in kwestie gericht
(zie hieronder)
Zo kunnen we tijdens het spelen zonder te hoeven schreeuwen op de hoogte blijven
van elkaars waarnemingen. De verdere contacten
worden in de pauzes gelegd en de band verdeelt eerlijk de waargenomen
schoonheden. Het is namelijk erg belangrijk de fans serieus te nemen en ze
daarom ook uitgebreid te woord te staan.
Binnen de band bestaat ook een eigen taal. Uiteraard kan ik daarover niet te
veel uitweiden maar 1 kreet wil ik u niet onthouden. Dat is het woord 'tuintje'
waarmee we bedoelen de plek waar die nacht wordt overnacht. Zo van 'in welk
tuintje verblijf jij deze nacht' ?
Dat geldt natuurlijk alleen voor de vrijgezellen binnen de band he.
Ik voel me vooral de afgelopen dagen een echte Duitser. Nu kwam en komt dat
gevoel ook regelmatig boven als ik in m'n winkel ( www.indesoetesuyckerbol.nl)
sta en de Duitse gasten de inhoud van hun portemonnaie besteden aan al het
lekkers uit m'n snoep-koffie en theewinkel. Dan spreek ik ze uit commercieel
belang uiteraard aan in hun eigen taal. Dat vinden ze geweldig en door het maken
van een wel of niet interessant praatje bind je ze gelijk aan je handel.
Je ziet ze
altijd terug. De bestellingen nemen toe en ook de internetorders via de website
doen dozen vol lekkernijen naar Duitsland gaan. Er wordt voor das ganse Ort (het
hele dorp) besteld fur Muti, Vati und die Kinder. Geweldig is dat.
Duitsers zeuren ook nooit over het weer. Ze nemen het zoals het is en zeggen dat
er geen slecht weer bestaat maar alleen slechte kleding.
Nederlanders zijn wat dat betreft eeuwige zeikerds. Maar ook daar praat je ze
uiteraard naar de mond. Alles voor een aangename kassa-inhoud. Wat ik altijd
probeer is het onderwerp van gesprek naar een verkoop te leiden. Als
bijvoorbeeld het onderwerp slecht weer is probeer ik ze Cacao en chocolade te
verkopen. Gezellig wat eten en drinken. Of een koffie met een smaakje. En als de
zon schijnt een fris snoepje of een heerlijk Texels biertje en als het onderwerp
'dik zijn of worden 'is roep ik altijd dat je van je daar druk om maken dik
wordt. Mevrouw ( het zijn altijd de dames die klagen over het pondje te veel...),
luister: 'u wordt vrolijk van deze winkel én van de inhoud. En een gezonde geest
gaat voor een gezond lichaam'! Dus kopen en genieten!!
Maar waarom ik me deze dagen een Duitser voel?. Wel, uw leuke bandje heeft weer
een nieuw project bedacht. Het heet 'Die Münchener Smachtfetzen' (Smachtfetzen =
smartlappen ).
Een complete Duitse avond, inclusief ballet en Duitse DJ, prachtige Alpendecors,
skihut én natuurlijk alleen maar Duitse schlagers en klassiekers. Ook de
presentatie is in het Duits en de band draagt de bijbehorende kleding als
Lederhosen + overige tierelantijnen.
Sandra en ik reperteen ons helemaal suf.
Kan er ook nog wel bij dat m'n bus weer sneuvelde vanochtend, 1 van de dochters
morgen terstond naar het ziekenhuis moet, het thuisfront ziek is geworden, de
Sinterklaasfoto's over moeten etc etc..
Knuffel van Kees xxx
ROCK
& ROLL !!!
Het leven van een popartiest is in de ogen van degenen die dat vak niet
uitoefenen een zeer ruig leven dat voornamelijk bestaat uit de bekende
ingrediënten sex, drugs & rock en roll.
Natuurlijk behoort dat bij de leden van Flair niet anders te zijn. Waar we door
al die jaren op, onder en rond de buhne veel ervaring moeten hebben opgedaan in
het wilde leven van popster, zijn sommige bandleden misschien wat ingedut.
Tenminste wat de onderdelen sex en rock & roll betreft. Drugs (als we de vele
Baco's weglaten...) komt er bij ons niet in.
Onder aanvoering van onze roadmanager Eric Apeldoorn is er, in samenwerking met
ondergetekende, een cursus Rock & Roll samengesteld waar geinteresseerde
bandleden van Flair op kunnen inschrijven.
Gitarist Jan was (enigszins gedwongen...) de eerste die zich meldde. In een
aantal weekenden wordt Jan bijgeschaafd en krijgt, naast de nodige theorie veel
praktijk aangereikt om zich weer op en top een gerespecteerd popster te kunnen
voelen.
Er
staan hem nog de nodige verrassingen en moeilijke cursusonderdelen te wachten
maar onze Jan is het afgelopen weekend goed begonnen.
Geslaagd voor z'n 1e onderdeel ' je wordt weer mens door vrouwelijke fans
' werd en publique de gitaar midden in een nummer afgehangen en het lesmateriaal
uitbundig getest.
In de pauze daarna waren we Jan zomaar even kwijt....
Komend weekend gaan we aan Jan's uiterlijk werken. Zo wordt hij langzamerhand
die felbegeerde, vrijwel onbereikbare supergitarist die het vrouwelijke deel van
de Flairfans graag zien ( en voelen ).
Bob, onze nieuwe bassist, begint zich al aardig thuis te voelen in de band. En
vanwege de volle Augustusagenda wordt ook gelijk z'n innige relatie met
vriendinlief getest op duurzaamheid. Waar z'n partner in de zorg werkt en een
zeer onregelmatig dienstrooster kent en Bob van klus naar klus rijdt en bij
nacht en ontij soms wel en niet thuiskomt, hebben ze elkaar sinds Bob in Flair
speelt al 2 x op de trap ontmoet.
Verder dus helemaal niet.
Natuurlijk maken we ons enorm zorgen of de kat wel te eten krijgt bij deze
manier van leven, of de vuilnisemmer wel op tijd aan de weg gezet wordt, of de
tuin wel onderhouden wordt, of de boodschappen wel gedaan worden, de ramen
gelapt en of de buurt al schande spreekt van Bob z'n ruige wijze van inkomen.
Over inkomen gesproken.
Maakt u zich geen zorgen over het sexleven van Bob en vriendin. Bij die 2 keer
dat ze elkaar in al die weken op de trap hebben ontmoet, duurde die ontmoetingen
minstens een half uur.... (Maar eh, zeg Bob, het was natuurlijk heel donker op
de trap, zeker weten dat het niet de buurvrouw was??? haha )
Verder wordt Bob al redelijk gestoord van het vele repertoire dat je geacht
wordt te spelen in ons k..bandje. Afgelopen Zaterdag was de tijd op een gegeven
moment rijp voor het nummer 'O'.
Waar normaal gesproken een kreet of gebaar voldoende is elkaar duidelijk te
maken welk nummer ingevoegd wordt stond Bob me aan te gapen en begreep absoluut
niet wat ik bedoelde. Zelfs het voorzingen van het intro basloopje dat dit
nummer zo kenmerkt, bracht hem niet verder dan een verder redelijk geslaagde
poging dit voorgezongen loopje in te starten.
Het publiek herkende het direct en begon luidkeels mee te brullen. Na afloop
kwam ons 5 snarig baswonder naar me toe en zei; 'had gezegd dat je Pennywise
bedoelde joh'!
Mijn antwoord was: 'Ooooooo'.
Vanavond Obdam. Gelukkig mét zweefmolen. Een stel 'helden' had de bijna
100-jarige zweef die normaal de kermis in Obdam en vele Noordhollandse kermissen
siert, in Callantsoog in de hens gezet. Van mij mogen de daders gratis een
rondje mee in de tijdelijk geleende zweef uit 1938. Dat rondje moet dan wel een
week duren.....
Gegroet van uw inmiddels 15 kilo afgevallen polieprijpe zanger Kees
LEKKER
BEZIG!
Lekker bezig jongens! Producer John Dirne is druk met het in elkaar prutsen van
2 nieuwe Flair singles en een nieuwe plaat voor ons alter ego Truus Trut. We
crossen daarnaast van radiostation naar TV station en weer terug ter promotie
van ons bandje en het werpt gigantische vruchten af. Ik heb er hoofdpijn van.
Daarnaast is Leo doende met de 1e single van de talentvolle, Gronings pratende
maar chocolaa donkere meiden van de Brunettes, heeft Jan daar de solo op
ingespeeld en ondergetekende weer de tekst voor in elkaar geplakt. Het gaat
zeker een grote hit worden bij de doelgroep ( 8 tot 15 jaar ).
We hebben een CD in ons bezit van een opname van Teun en Theo jr. Terlenka bij
RTV Nunspeet. Terugluisterend begrijpen we het bericht van 1 van onze pluggers
Wim dat RTV Noordholland 'Alle leuke jongens' regelmatig draait bij een
cabarteprogramma. De stap naar cabaret en theater is inderdaad erg klein als je
de inhoud van de intervieuws met de broertjes Terlenka beluistert haha.
Weet u overigens dat het diep in de Ardennen enorm hard kan spoelen. Niet
regenen, maar spoelen!
Na Zaterdag eerst een bezoek te hebben gebracht aan RTV West, togen we met
invalzangeres Eileen naar Zuid Belgiëland alwaar we vlakbij de Luxemburgse grens
nog een last-minute klus mochten doen bij een Kart annex lasergun annex bowling
annex indoormidgetgolfcentrum.
Midden in the middle of nowhere brak het talrijk aanwezige publiek de tent
bijkans af door onze feestelijke Engelstalige en muzikale klanken. Presentatie
in het Duits (Danke sjeun!) en lekker eten en een soeppie toe. Dat soeppie was
echter niet gepland. Echter, ons verblijf aldaar werd nogal gerekt door een zeer
onwelwillende startmotor en dus een bus die er echt geen zin in had in dat
beestenweer de heuvels te beklimmen en met gevaar voor eigen carrosserie af te
dalen. Uiteindelijk aangesleept dooor een plaatselijke werkwillige monteur en
doorweekt (natuurlijk geen jas meegenomen van huis ) de thuisreis aanvaard.
Eileen lekker achterover in het pluche van de bus, licht slapend met het mondje
halfopen (schattig hoor, heb je die spin nog opgemerkt Eileen die in je mond een
lekker warm plekje zocht??), een stukje chocolade van mijn noodrantsoen en Leo
en ik ieder eerlijk de helft achter het stuurwiel.
We moesten wel terug en rap ook want 1. Eileen had kaarten en flessen drank
gekocht voor het WK schaatsen en ging gelijk door naar Heerenveen en 2. Leo en
ik moesten naar de Dozendag op Texel.
Overigens bewees de rit naar RTV West in den Haag Zaterdag dat ze een woeste
eilander als ik niet de weg op moeten sturen naar het drukke Westland. Vlak bij
de studio aangekomen zei of Leo of Eileen ( da wee ik nie meer zeker), dat ik
naar links moest. Snel het stuur een zwiep en naar de linker baan. Al snel
bleek, toen ons frontaal een aantal auto's tegemoet reden, dat ik dat iets te
letterlijk had opgenomen. Het gevolg waren Koreaanse taferelen van 'achteruit op
de snelweg moet kunnen, wat zeuren ze nou'.....
Dat het maar weer gauw streng mag winteren.
xxx, Kees
Heb
je vragen ? Mail ons:
info@flair.fm
Terug
|